کهکشان مارپیچی NGC 1512: حلقه‌های درونی

بیشتر کهکشان‌ها هیچ حلقه‌ای ندارند، پس چرا این کهکشان دو تا دارد؟ برای شروع، نوار روشن نزدیک مرکز NGC 1512 یک حلقهٔ هسته‌ای است، حلقه‌ای که مرکز کهکشان را دربر می‌گیرد و با ستارگانی که تازه شکل گرفته‌اند می‌درخشد. اما بیشتر ستارگان و گاز و غبار همراهشان در حلقه‌ای بسیار دورتر، که اینجا نزدیک لبهٔ تصویر دیده می‌شود، به دور مرکز کهکشان می‌گردند. این حلقه را، برخلاف شهود، «حلقهٔ درونی» می‌نامند. اگر دقیق نگاه کنید، می‌بینید این حلقهٔ درونی انتهای میلهٔ مرکزی پخشی را که افقی از کهکشان می‌گذرد به هم وصل می‌کند.

گمان می‌رود این ساختارهای حلقه‌ای را عدم‌تقارن‌های خود NGC 1512 در فرایندی طولانی به نام «تکامل سکولار» پدید آورده باشند. گرانش این عدم‌تقارن‌ها، از جمله میلهٔ ستارگان، باعث می‌شود گاز و غبار از حلقهٔ درونی به حلقهٔ هسته‌ای بریزد و آهنگ ستاره‌زایی این حلقه را بالا ببرد. بعضی کهکشان‌های مارپیچی حلقهٔ سومی هم دارند: حلقهٔ بیرونی که کهکشان را از فاصلهٔ حتی دورتر دور می‌زند.