RCW 86: بازماندهٔ ابرنواختر تاریخی

در سال ۱۸۵ میلادی، اخترشناسان چینی پیدایش ستاره‌ای تازه را در نشان‌واره (آستریسم) نانمن (Nanmen) ثبت کردند. آن بخش از آسمان در نقشه‌های ستاره‌ای امروزی با آلفا و بتای قنطورس (Centaurus) شناخته می‌شود. این ستارهٔ تازه ماه‌ها دیده می‌شد و گمان می‌رود قدیمی‌ترین ابرنواختر ثبت‌شده باشد. این تصویر عمیق سحابی گسیلشی RCW 86 را نشان می‌دهد که بازماندهٔ همان انفجار ستاره‌ای شناخته می‌شود. داده‌های باریک‌باند گاز یونیده‌شده با موج شوک هنوز در حال گسترش را ردیابی می‌کنند.

تصاویر فضایی فراوانی عنصر آهن و نبود ستارهٔ نوترونی یا تپ‌اختر در این بازمانده را نشان می‌دهند، که پیشنهاد می‌کند ابرنواختر اصلی از نوع Ia بوده است. برخلاف انفجار ابرنواختر فروپاشی هسته در ستاره‌ای پرجرم، ابرنواختر نوع Ia انفجاری گرماهسته‌ای بر کوتولهٔ سفیدی است که در سامانهٔ دوستاره‌ای از همدم مادهٔ بر خود می‌افزاید. این بازمانده نزدیک صفحهٔ راه شیری و بزرگ‌تر از ماه کامل در آسمان است، اما برای دیدن با چشم بسیار کم‌نور است. RCW 86 حدود ۸٬۰۰۰ سال نوری دور است و حدود ۱۰۰ سال نوری پهنا دارد.