ابرهای کیهانی در دجاجه

این ابرهای کیهانی گاز و غبار در میان میدان‌های پرستارهٔ امتداد صفحهٔ کهکشان راه شیری، به‌سوی صورت فلکی دجاجه (Cygnus) که بلندپرواز است، می‌خزند. اما حتی در شبی صاف و تاریک، برای دیدن با چشم غیرمسلح بسیار کم‌نورند. داده‌های تصویری دوربین با لنز تله‌فوتو و فیلترهای باریک‌باند برای ساخت این میدان دید ۱۰ درجه‌ای به کار رفته است. این موزاییک عمیق منطقه‌ای را نشان می‌دهد که ابرهای غبار ستاره‌زا را دارد که در برابر درخشش ویژهٔ گاز هیدروژن و اکسیژن اتمی به شکل سایه دیده می‌شوند. NGC 6888 سحابی گسیلشی برجسته نزدیک بالاست.

این سحابی که باد ستارهٔ پرجرم ولف–رایه (Wolf-Rayet) دمیده، حدود ۲۵ سال نوری پهنا دارد و «سحابی هلال» (Crescent) نامیده می‌شود. پیچ آبی‌فام کم‌نور درست زیر مرکز قاب هم نشان یک ستارهٔ ولف–رایه است. هر دو ستاره با آهنگی خارق‌العاده سوخت می‌سوزانند و به پایان زندگی ستاره‌ایشان نزدیک‌اند و سرانجام با انفجاری باشکوه در ابرنواختری خاموش خواهند شد. به‌سمت راست، یک ستارهٔ جوان و پرجرم نوع O درخشش Sh2-101، سحابی لاله (Tulip)، را نیرو می‌دهد.