دروازهٔ ستارگان راه شیری

دروازه‌ای عظیم از ستارگان در آسمان هست و شما روزی دو بار از آن می‌گذرید. این «دروازهٔ ستارگان» در واقع کهکشان راه شیری ماست و گردش زمین است که گویی شما را از میان آن می‌راند. معمولاً نوار مرکزی راه شیری نواری کم‌نور در آسمان است که فقط دور از نور شهرهای روشن دیده می‌شود. اما در عکسی با نوردهی طولانی و زاویهٔ باز از جایی تاریک مانند اینجا، صفحهٔ مرکزی راه شیری به‌آسانی پیداست.

این تصویر ترکیبی دیجیتال از چند نوردهی در همان شب و با همان دوربین است، اما با تصویرسازی استریوگرافیک که راه شیری را به شکل دریچه‌ای دایره‌ای و غول‌پیکر نشان می‌دهد. درون قوس دروازه‌مانند کهکشان ما نواری کم‌نور دیده می‌شود به نام نور زودیاکی (zodiacal light)، یعنی نور خورشید که از غبار منظومهٔ شمسی بازتابیده است. در پیش‌زمینه کاکتوس‌ها و صخره‌های خشک در زمین ناهموار بیابان مرتفع شیلی دیده می‌شوند، نه چندان دور از رصدخانهٔ ال‌ساوسه (El Sauce) و رصدخانهٔ در حال ساخت ورا روبین (Vera Rubin) که انتظار می‌رود از سال ۲۰۲۴ فعالیت عادی‌اش را آغاز کند.