آمریکای شمالی و پلیکان

دوستداران سیارهٔ زیبای ما شاید طرح این ابرهای کیهانی را بشناسند. در سمت چپ، گسیل درخشان و نوارهای تیرهٔ غبار جاذب که انگار شکل یک قاره را می‌کشند، نام رایج سحابی آمریکای شمالی (North America Nebula) را به ناحیهٔ گسیلنده با فهرست NGC 7000 داده‌اند. در سمت راست، درست در ساحل شرقی سحابی آمریکای شمالی، IC 5070 است که نیم‌رخ پرنده‌مانندش سحابی پلیکان (Pelican Nebula) را به یاد می‌آورد. این دو سحابی درخشان حدود ۱۵۰۰ سال نوری دورند و بخشی از همان ناحیهٔ بزرگ و پیچیدهٔ ستاره‌زایی‌اند، تقریباً به نزدیکی سحابی معروف‌تر جبار.

در این فاصله، میدان دید ۳ درجه‌ای ۸۰ سال نوری را می‌پوشاند. این پرتره‌ٔ دقیق کیهانی از تصاویر باریک‌باند ترکیب‌شده ساخته شده تا جبهه‌های یونش درخشان و درخشش مشخصهٔ گاز هیدروژن اتمی و اکسیژن را برجسته کند. این سحابی‌ها را از جایی تاریک با دوربین دوچشمی می‌توان دید. شمال شرق ستارهٔ درخشان دبّ (Deneb) در ماکیان (Cygnus، قو) را بجویید که در آسمان شب تابستان نیمکرهٔ شمالی بالا می‌آید.