M51: کهکشان گرداب

ستاره‌های دب اکبر (Big Dipper) را پیدا کنید و دستهٔ آن را از کاسه دور شوید تا به آخرین ستارهٔ درخشان برسید. سپس تلسکوپ‌تان را کمی به جنوب و غرب بلغزانید تا به این جفت خیره‌کنندهٔ کهکشان‌های در حال برهم‌کنش برسید، پنجاه‌ویکمین مدخل فهرست مشهور شارل مسیه. کهکشان بزرگ با ساختار مارپیچی آشکار، که شاید همان «سحابی مارپیچی» اصلی باشد، با نام NGC 5194 هم فهرست شده است. بازوهای مارپیچی و نوارهای غباری‌اش آشکارا از جلوی کهکشان همراه (سمت چپ) یعنی NGC 5195 می‌گذرند.

این جفت حدود ۳۱ میلیون سال نوری دورند و رسماً در مرزهای زاویه‌ای صورت فلکی کوچک تازی‌ها (Canes Venatici) قرار دارند. در دید مستقیم تلسکوپی، M51 برای چشم کم‌نور و مه‌آلود است. اما این تصویر بسیار عمیق رنگ‌های چشمگیر کهکشان‌های در حال برهم‌کنش و بقایای کشندی کهکشانی را نشان می‌دهد. تصویر شامل نزدیک به ۹۰ ساعت داده با فیلتر باریک‌باند است که ابر پهناور درخشان گاز هیدروژن یونیدهٔ سرخ‌فامی را هم که در منظومهٔ M51 کشف شد آشکار می‌کند.