امواج سحابی بزرگ مارمولک

این یکی از بزرگ‌ترین سحابی‌های آسمان است؛ چرا بیشتر شناخته نیست؟ اندازهٔ زاویه‌ای‌اش تقریباً با کهکشان آندرومدا برابر است و سحابی بزرگ مارمولک (Great Lacerta Nebula) را می‌توان به سوی صورت فلکی مارمولک (Lacerta) یافت. این سحابی گسیلنده با دوربین دوچشمی زاویه‌باز به‌سختی دیده می‌شود چون بسیار کم‌نور است، اما با تلسکوپی بزرگ هم معمولاً دیدنش دشوار است چون زاویه‌اش بسیار بزرگ است و حدود سه درجه را می‌پوشاند. عمق، گستردگی، امواج و زیبایی این سحابی، که با نام شارپلس ۱۲۶ (Sh2-126) فهرست شده، را بهتر از همه با نوردهی طولانی دوربین می‌توان دید و قدر دانست.

تصویر معرفی‌شده یکی از همین نوردهی‌های ترکیبی است: ۱۰ ساعت در پنج رنگ مختلف و در شش شب ژوئن و ژوئیه امسال در رصدخانهٔ IC Astronomy در اسپانیا. گاز هیدروژن در سحابی بزرگ مارمولک سرخ می‌درخشد چون نور ستارهٔ درخشان ۱۰ مارمولک (۱۰ Lacertae) آن را برانگیخته می‌کند؛ یکی از ستاره‌های آبی درخشان درست بالای مرکز سحابی سرخ‌درخشان. ستاره‌ها و سحابی حدود ۱۲۰۰ سال نوری دورند.