مشتری و حلقه‌اش در فروسرخ از وب

مشتری چرا حلقه دارد؟ حلقهٔ اصلی مشتری در ۱۹۷۹ با گذر فضاپیمای وویجر ۱ ناسا کشف شد، ولی خاستگاهش آن زمان معما بود. با این حال دادهٔ فضاپیمای گالیله (Galileo) ناسا، که از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۳ مشتری را دور زد، این فرضیه را تأیید کرد که این حلقه از برخورد شهاب‌سنگ‌ها با قمرهای کوچک نزدیک پدید آمده است. وقتی شهاب‌سنگی کوچک مثلاً به متیس (Metis) کوچک برخورد می‌کند، در آن فرو می‌رود، تبخیر می‌شود و خاک و غبار را به مداری دور مشتری می‌پراکند.

تصویر فروسرخ تلسکوپ فضایی جیمز وب از مشتری نه‌فقط مشتری و ابرهایش، بلکه این حلقه را هم نشان می‌دهد. لکهٔ سرخ بزرگ (GRS) هم دیده می‌شود، به رنگی نسبتاً روشن در سمت راست؛ قمر بزرگ مشتری اروپا (Europa) در مرکز خارهای پراشی در سمت چپ؛ و سایهٔ اروپا در کنار لکهٔ سرخ. چند ویژگی در تصویر هنوز خوب شناخته نشده‌اند، از جمله لایهٔ ابری به‌ظاهر جداشده بر لبهٔ راست مشتری.